عجیبترین سفر تاریخ تیم ملی فوتبال ایران/ ۱۲۰۰ کیلومتر در اتوبوس!
تیم ملی فوتبال ایران پس از سفر ۲۴ ساعته سرانجام به کمپ خود در انتالیا ترکیه رسید.
کمپ تیمهای ملی، ساعت ۱۶. ستارههای دعوتشده یکی بعد از دیگری به اردو رسیده و خود را معرفی میکنند. دو دستگاه اتوبوس سفید، انتظار ستارهها را میکنند تا در روز نخست سال جدید، آنها را به سوی تورنمنت چهارجانبه و دیدار با کاستاریکا و نیجریه ببرند. این اولین رویداد فوتبال ایران پس از اغاز جنگ است که کاملا تحتتاثیر آن انجام میشود.
سفر، سه روز بعد از بمباران فرودگاه مهرآباد انجام خواهد شد. جایی که ستارههای تیمملی عادت داشتند با تشریفات خاص و عبور از پاویون دولت، سفرهای بینالمللی را انجام بدهند. اما این بار حریم بسته هوایی و فضای جنگ، سبب شده تا تمهیدی جدید و عجیب در دستور کار قرار بگیرد: سفر زمینی.
این صحنه یادآور سفر تیم ملی برای جام ملتهای ۱۹۸۰ کویت است. جایی که تیمملی پس از سه قهرمانی متوالی و در قامت قدرت بزرگ فوتبال آسیا راهی این کشور شد تا از عنوان خود دفاع کند. اما این تورنمنت با آغاز جنگ تحمیلی از سوی رژیم بعث عراق همراه شد تا در میان تعطیلی پروازهای خارجی، ملیپوشان مجبور به سفر زمینی شوند. مسافرت دشوار و طاقتفرسا که از تهران به مقصد مرز جنوب غربی ایران آغاز شد.
در جام ملتهای ۱۹۸۰ آسیا ایران با شکست مقابل میزبان در دیدار نیمهنهایی شانس رسیدن به قهرمانی را از دست داد و در ردهبندی کرهشمالی را شکست داد. اما در راه برگشت، ستارههای تیم ملی بازهم با مصائب سفر زمینی مواجه شده و طولانیترین مسیر را به ایران پیمودند. جالب آنکه باتوجه به تاثیر شدید ایران از جنگ زمینی، حتی ملیپوشان مجبور شدند بخشی از مسیر را با اتوبوس شرکت واحد طی کنند!
حالا تاریخ تقریبا تکرار شده. این بار ایران برای هفتمین حضور در جام جهانی آماده میشود و حتی جنگ جدید با امریکا و اسراییل نیز سبب نشده تا از حضور در جام جهانی کوتاه بیایند. پس پیام نیازمند، علی علیپور، امیرحسین محمودی، صالح حردانی، امید نورافکن، سامان فلاح، سیدحسین حسینی و…. دور هم جمع شدند و در حالی که نگرانیهایی نیز از این مسافرت طولانی داشتند، با پوشیدن پیراهن ملی اتحاد خود را نشان دادند.
تقریبا ساعت ۱۷ اتوبوس مرکز ملی فوتبال را به مقصد تبریز ترک کرد. تا قزوین، ترافیک نیمه سنگین وجود داشت اما پس از آن اتوبان با کمترین میزان مسافر، راهی هموار را برای بازیکنان تیم ملی فراهم کرده بود. با این حال ستارهها که به سفر زمینی طولانیمدت عادت نداشتند، بارها در مسیر از راننده خواستند تا کنار بزند و نگه دارد تا پیاده شوند و کارهای کششی انجام بدهند.
در اتوبوس همدلی خاصی بین بازیکنان وجود داشت و آنها با انواع و اقسام بازیها سرگرم میشدند. زنجان، اتوبوس برای شام نگه داشت. حوالی ساعت ۲۱. خیلیها در مسیر از دیدن بازیکنان تیم ملی شگفتزده شدند. کی فکرش را میکرد بازیکنان تیم ملی را اینجا ببینند، در میانه یک مسافرت نوروزی؟ بالاخره این هم جزوی از جنگ و این روزهای ایران است.
در تبریز، پنج ستاره تراکتور منتظر هستند. علی بیرانوند، دانیال اسماعیلیفر، مهدی هاشمنژاد، امیرحسین حسینزاده و مهدی ترابی. تصمیم بر این شد که چهار نفر با خودروی شخصی به مرز بروند و هاشمنژاد با اتوبوس تیم ملی. پس مهدی در تبریز منتظر میماند. شاید فکر میکرد تا ساعت ۱۲ شب اتوبوس برسد اما حوالی ساعت ۲ بامداد این اتفاق رخ میدهد.
تیم ملی با پیوستن ستاره ریز نقش تراکتور کاملتر شده و به سمت مرز حرکت میکند. حوالی ساعت ۷ صبح بازیکنان به مرز ترکیه میرسند. آنها ۱۴ ساعت در مسیر بودند و طولانیترین سفر زندگی خود را تجربه کردند اما هنوز کار تمام نشده.
پس، با چک کردن پاسپورت و عبور از مرز که زمان زیادی را میبرد، بازیکنان وارد کشور ترکیه میشوند. مرز شلوغ نیست، برخلاف عید هر سال. اما احتیاط وجود دارد. قرار است تیم ملی به صورت زمینی راهی شهر وان شود و از آنجا با هواپیما به انتالیا برود.
پس با استراحت کوتاه، ستارههای تیم ملی که در عجیبترین سفر زندگی خود قرار دارند، راهی وان میشوند و حوالی ساعت ۱۳ به این شهر میرسند. آنجا یک هواپیما منتظر آنهاست تا سفر به انتالیا را تکمیل کند. شهری که چند ساعت بعد بازیکنان تیم ملی را به آغوش میکشد.
شجاع، حاجصفی، مغانلو و دیگر بازیکنان به صورت انفرادی از نقاط مختلف دنیا خود را به انتالیا خواهند رساند. اردو تقریبا تکمیل میشود. لیست ۳۵ نفره که با مصدومیت سعید عزت، یک نفر از آن کم شده، کم کم دور هم جمع میشوند. آغاز اردو برای دو دیدار دوستانه. پایان اردو ۱۶ فروردین است، تا آن زمان کسی نمیداند چه خواهد شد اما آنچه ما در چهره ستارههای ملی دیدیم، شور و انگیزه در این موقعیت خاص است.
بازیکنانی که دلهای خود را پیش خانواده و دوستان و هموطنان گذاشته و برای یک رقابت ملی ایران را ترک کردند و به زودی باز خواهند گشت. به امید اینکه فوتبال و زندگی هم زودتر به کشور و مردمشان بازگردد.
دیدگاهتان را بنویسید