صدرنشینی عجیب تراکتور در 55 روز!
شاید هواداران خوشبین تراکتور هم فکرش را نمیکردند که تیمشان به این سرعت صدر جدول را تصاحب کند.
صدرنشینی چیزی مانند یک حس موقت قهرمانی است؛ اینکه شما از روزی که صدر را در دست میگیرید تا بازی آینده فرصت این را دارید تا مقابل هواداران تیمهای دیگر کری بخوانید و بگویید ما بهترین تیم ایران هستیم و البته برای بازیکنان هم این یک انگیزه و حس جالب و شیرین است که از بالا به سایر تیمها نگاه کنند، هر چند که این یک حس موقتی باشد و برای ادامه آن نیاز به این داشته باشند که هر هفته حریفان را از پیشرو بردارند.
تراکتور بارها و بارها شده بود که به صدر جدول برسد و در نهایت قهرمانی را از دست بدهد؛ مانند لیگ یازدهم، دوازدهم، چهاردهم و شانزدهم. بنابراین فصل گذشته آنها بیش از آنکه در صدر جدول حس اعتمادبهنفس بگیرند، آن را از دست میدادند و فکر میکردند که قرار است دوباره آن کابوس قدیمی به سراغشان بیاید، اما وقتی سوت پایان بازی با شمسآذر زده شد و تراکتور از صدرنشین به قهرمان لیگ بیست و چهارم تغییر عنوان داد، آنها مطمئن شدند جام سرانجام به تبریز خواهد آمد.
حالا تراکتور هم مثل سایر تیمها است و از صدر جدول حس اطمینان و اینکه راه درست در حال پیمودن است را میگیرد، البته یک تفاوت؛ آنها مدافع عنوان قهرمانی هستند و نسبت به سایر تیمها فشار بیشتری را برای کسب قهرمانی متحمل میشوند؛ فشاری که البته پرسپولیس برای سالیان متوالی نشان داد حتی یک پاسکال هم برایش ارزش ندارد و آنها آن را بیشتر تبدیل به یک امر ترسناک برای سایر تیمها میکردند و میتوانستند از عنوان قهرمانی خود دفاع کنند.
در این فصل صدر جدول بارها دست به دست شد؛ از چادرملو به استقلال و گلگهر و سایر تیمها اما در نهایت این سپاهان با محرم نویدکیا بود که روزهای سختی را پشت سر گذاشت و شکستها را به پیروزی تبدیل کرد تا توانست به عنوان قهرمان نیمفصل انتخاب شود؛ قهرمانی نیمفصل هم اگرچه یک دستاورد نمادین و بدون امر مادی و فیزیکی است اما همان اعتمادبهنفس را در حالت بیشتر به تیم میدهد.
البته اگر لیگ بیست و پنجم را ابتدا دنبال کرده باشید میدانید که این یک فصل عجیب است، تا جایی که نه تنها صدر چندین بار دست به دست میشود، بلکه حتی مدعیان تا رتبه هشتم و نهم جدول هم پایین میروند؛ چیزی که شاید در یک حالت عادی قابل پیشبینی هم نباشد اما این فصل به وقوع پیوسته است.
تراکتور در این فصل با مشکلات مختلفی دست و پنجه نرم کرد؛ از محرومیت علیرضا بیرانوند تا جدایی بازیکنانی نظیر ریکاردو آلوز. البته در میانههای فصل موضوعاتی نظیر افت فردی هم به این مسائل اضافه شد و البته مسئله داوری که همه تیمها در آن خود را متضرر میدانند اما باشگاه تراکتور هم ادعای خاص خود را دربارهاش دارد؛ شش تساوی مقابل هشت تیم پایین جدول باعث شد تا تراکتور حتی تا رده ششم هم پایین برود و ناامیدی عمیقی هوادارانش را فرا بگیرد.
در پایان نیمفصل و زمانی که سوت اتمام بازی معوقه برابر ملوان با نتیجه صفر - صفر زده شد، یکی از نزدیکان باشگاه تراکتور پیش آمد و گفت فکر میکنید فصل تمام است و قهرمانی از دست پریده؟ که البته با توجه به اختلاف هشت امتیازی تا سپاهان، پاسخ این سوال به سختی میشد چیزی غیر از جوابهای دلسردکننده و منفی باشد اما جدول مانند سکهای است که چندین بار میچرخد تا یک رویش را نشان بدهد و لیگ بیست و پنجم نیز مانند سکهای است که هنوز در حال غلت خوردن در آسمان است.
اما تراکتور چگونه به صدر جدول رسید؟
هفته سیزدهم
ذوبآهن صفر - تراکتور صفر
پیکان صفر - پرسپولیس ۱
آلومینیوم صفر - سپاهان ۱
استقلال ۳- ملوان صفر
هفته چهاردهم
تراکتور ۲- پیکان ۱
پرسپولیس ۱- آلومینیوم صفر
خیبر خرمآباد ۱- استقلال ۱
فولاد صفر - سپاهان ۱
هفته پانزدهم
شمسآذر صفر - تراکتور صفر
مس رفسنجان صفر - پرسپولیس یک
سپاهان ۱- چادرملو صفر
استقلال صفر - گلگهر ۱
هفته شانزدهم
استقلال صفر - تراکتور صفر
سپاهان صفر - ملوان صفر
فجرسپاسی ۱- پرسپولیس ۲
هفته هفدهم
تراکتور ۴- مس رفسنجان ۱
پرسپولیس ۲- سپاهان ۱
ذوبآهن صفر - استقلال صفر
هفته هجدهم
آلومینیوم صفر - تراکتور ۱
فولاد ۳- پرسپولیس ۱
سپاهان ۱- گلگهر ۱
استقلال ۱- استقلال خوزستان صفر
به این ترتیب تیم فوتبال تراکتور با دو برد متوالی موفق شد نتایج ضعیف خود را جبران کند و البته یک پاسخ مهم نیز به رقبا بدهد، اینکه آنها در نیم فصل دوم دیگر قرار نیست برابر تیمهای پایین جدول امتیازات را به سادگی از دست بدهند و این پاسخی است که میتواند یک جام را در پی داشته باشد.
اما نزدیکی امتیازات تیمها در جدول نشان میدهد که چهار تیم به علاوه شاید گلگهر، رقابت نزدیک را خواهند داشت و شاید برخلاف فصل گذشته، قهرمان این بار در هفته پایانی تعیین شود.
دیدگاهتان را بنویسید