فیفادی جنجالی افشین پیروانی

ماجرا از جایی شروع شد که پیروانی، سرپرست باسابقه پرسپولیس، در ادامه یک رویه شخصی و خانوادگی که سال‌ها آن را در ایام فیفا دی تکرار کرده، برای دیدار با دو دخترش که در آمریکا ساکن و مشغول به فعالیت پزشکی هستند، راهی این کشور شد. اما این بار، شرایط متفاوت از همیشه بود؛ سفر او همزمان با تجاوز آمریکا و رژیم اشغالگر به ایران  و فضای حساس ایجاد شده پس از تنش‌ها انجام شد و همین موضوع، حساسیت‌ها را افزایش داد.

با وجود این‌که پیروانی پیش‌تر نیز در دوره‌های مشابه به آمریکا سفر می‌کرد، این بار طولانی شدن حضورش خارج از کشور باعث شد باشگاه در موقعیتی متفاوت قرار بگیرد و در نهایت، اطلاعیه‌ای رسمی درباره وضعیت او منتشر کند؛ اطلاعیه‌ای که به نوعی مهر پایانی بر یکی از طولانی‌ترین دوره‌های حضور یک چهره در این جایگاه در تاریخ پرسپولیس محسوب می‌شود.

افشین پیروانی که از او به‌عنوان یکی از چهره‌های وفادار و ماندگار باشگاه یاد می‌شود، کارنامه‌ای کم‌نظیر در جمع سرخ‌ها دارد. او ۱۱ سال به‌عنوان بازیکن (از ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۴) پیراهن پرسپولیس را بر تن کرد و در ادامه نیز در نقش‌های مختلفی از جمله مربی، سرمربی موقت و در نهایت سرپرست (مدیر تیم) در این باشگاه فعالیت داشت. پیروانی از سال ۱۳۹۸ تاکنون، یعنی به مدت ۷ سال پیاپی، در مقام سرپرست تیم حضور داشت و پس از مرحوم محمود خوردبین، بیشترین سابقه را در این سمت به نام خود ثبت کرده است.

در بررسی دقیق‌تر کارنامه او، می‌توان به دوره کوتاه حضورش به‌عنوان سرمربی موقت در نیم‌فصل دوم لیگ ۰۹–۱۳۸۸ نیز اشاره کرد؛ دوره‌ای که شاید به اندازه نقش مدیریتی‌اش دیده نشد، اما بخشی از مسیر حرفه‌ای او در پرسپولیس را تشکیل می‌دهد.

با این حال، آنچه در روزهای اخیر بیش از همه مورد توجه قرار گرفته، تصمیم باشگاه برای پایان دادن به همکاری با اوست. تصمیمی که هنوز به‌طور کامل نهایی تلقی نمی‌شود و این احتمال وجود دارد که در صورت بررسی‌های بیشتر، تغییراتی در آن ایجاد شود.

نکته مهم در این میان، فضای شکل‌گرفته پیرامون دلیل عدم بازگشت پیروانی به ایران است. او در گفت‌وگو با نزدیکان خود، شرایط و مشکلات ناشی از وضعیت موجود را عامل تأخیر در بازگشتش عنوان کرده بود، اما این موضوع در فضای رسانه‌ای به شکل دیگری تفسیر شد و حتی برخی برکناری وی  را به یک خواسته صریح تبدیل کردند، موضوعی که بدون شک در تصمیم نهایی باشگاه نیز بی‌تأثیر نبوده است.

حالا پرسش اصلی اینجاست: آیا این پایان، یک تصمیم قطعی و بدون بازگشت است یا با آرام شدن احتمالی فضای سیاسی در روزهای آتی او دوباره به جمع قرمزها بازخواهد گشت؟

پاسخ این سؤال، در روزهای آینده روشن‌تر خواهد شد؛ روزهایی که می‌تواند پایان یکی از طولانی‌ترین همکاری‌های تاریخ باشگاه را رقم بزند یا با احتمال بسیار کم باعث رفع حواشی و سوء تفاهمی باشد که او در آن گیر کرده و شغل مهمش را از دست داده است.